Yine tür kısıtlamasıyla hataya düşeceğimiz kitaplardan birisi. Esra Yalazan’ın Kelimeler ve Kader kitabını deneme diye belirtmek işin en kolayıydı belki de. Kişisel edebiyat tarihi, denemeler, yer yer eleştiri, portreler, bir okur-yazarın diğer yazarlar üzerine notları, farklı dönemlerde farklı yazarlarla onu aynı yola çıkaran kaderinin kelimelerle ifadesi. Bu saydıklarımı birer tür olarak bile adlandırabiliriz Yalazan’ın kitabı üzerinden. Yoksa Süleymaniye Camii’nde yaşadığı ürpermeden, Nabokov’un edebiyat tanımındaki ürpermeye ve oradan mavi kelebeklere nasıl geçebilir bir insan? Dolu dolu edebiyat yazıları bunlar. Uzun süredir okumaya hasret kaldığımız. Yazdıklarıyla kaderi değişen yazarların eserlerini okurken, bizim kaderimizle ortak yere varan roman kahramanları sıklıkla karşımıza çıkar. Peki yazarla kesiştiğimiz yollara çıkarmaz mı bizi kader? Öyle bir çıkarır ki. Esra Yalazan bunu anlatıyor aslında. Wirginia Woolf, Nabokov, Tanpınar, Sabahattin Ali, Tezer Özlü, Kurt Vonnegut bunlardan birkaçı. Kimi bir yazarın hayatından, kimi bir öyküden, kimi bir başka yazıdan ve en baştan beri söylediğimiz an’dan hareketle yazılan yazılar. Çığlık çığlığa suskunluk metinleri. Kendiyle hesaplaşma diyenler de çıkacaktır elbet. Kim bilir belki de Yalazan’ın kitabında yer verdiği diğer yazarlar gibi…
[Kelimeler ve Kader / Esra Yalazan / Timaş Yayınları / Deneme]
